غربت همیشه بد نیست.دوری از آدمایی که میشناسیشون همیشه بد نیست.تو دوره ای از زندگیمم که آرزو دارم جایی باشم که حتی یه نفر دورو برم نباشه جایی باشم که هیچ آدمی منو نشناسه منم نشناسم اونو.خیییلی دارم خودخوری میکنم به نظرم خودم بهترین تصمیم ممکنو گرفتم ولی عواقب تصمیمم تا اخر عمرم گریبان گیرمه چرا؟؟؟چون دورو برم پر از آدمای سمی هستش که راه فراری ندارم ازشون و به اجبار تا ابد تو زندگیم هستن و بابت تصمیماتم سرزنش و سرکوفت خواهم شد.اونم درست زمانی که باید کمترین تنشو تو زندگیم داشته باشم

بعد مدت ها امروز به طور عجیبی گریه کردم..گریه ها...یهو همه چی بهم ریخته...نمیدونم تا کی اینجوری میمونم ..ولی فقط میدونم هیچی مثل یه سری چیزا که الان میگم تا اتفاق نیفتن و به گوشم نرسن یا به چشمم نبینمشون من آروم نخواهم شد.۱.امیدوارم همه لحظه هاشون پر غم باشه۲.همیشه دعوا باشه ۳.هیچ وقت قدر سر سوزن حتی رنگ آرامش نبینن۴.به مرگ طبیعی نمیرن بلکه با مریضی اونم با زجر زیاااد بمیرن ذره ذرهخلاصه اون قدر از درو دیوار براشون بدبختی بباره ( همشم به گوشم برسه و با چشمم ببینم و همه بگن تاوان بلایی که سر تو اوردنه این بلاها که سرشون اومده)که حدااقل سر سوزن از بدی هایی که در حقم کردن تو این دنیا جبران بشه

خبلی برام عجیب شده حس و حال آدم هایی که همو دوست دارند..نمیدونم چجوری منظورمو بگم..میدونی اون قدر خالی شدم از همه چیز اون قدر بی حس شدم که تصورشم نمیتونید بکنید از چی به چی تبدیل شدم.نه تنها نسبت به عشق ووعاشقی ، به همه چیز دیگه هم همین جور بی حس شدم.یه ربات تمام عیار.!!! از خودم میترسم ازین همه خالی بودن...ازینکه چیزی تو وجودم نمونده که نثار کسی کنم.درست مثل یه موبایل که کمتر از یک درصد شارژ داره و یه مکالمه طولانی( مثلا رابطه با کسی تا ابد)در انتظارشه هیچ شارژی هم بهش نمیخوره!!! خیلی حس بدیه.خیییلی.. + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 19:43 توسط مهرنوش  | 

روزای آخر ساله و امسال رو خیلی متفاوت تر از سال های پیش دارم تموم میکنم مسئولیت خونه تقرببا رو دوش من افتاده...و هر روز کلی کار باید انجام بدم .تو سالی که گذشت میشه گفت تقریبا از خودم راضی ام.هر چند اگر تنبلی نمیکردم بهتر هم میشد همه چی.ولی خب بهر حال راضی ام.تو سال جدید کلی برنامه جدید دارم که باید دونه به دونه شو پیاده کنم.سال ۱۴۰۱ با آدم هایی آشنا شدم که از هر کدوم یه سری چیزا یاد گرفتم که خیلی بهم کمک میکنه تو دنبال کردن هدف هام.مشکل خوابم رو باید حل کنم.تا بتونم ساعات ببشتری رو صرف دنبال کردن برنامه هام کنم.باید ورزشو شروع کنم.اونم به طور مرتب.خلاصه احساس میکنم سال پر باری رو پشت سر گذاشتم.امیدوارم روزی برسه و بیام اینجا و این پست رو بخونم در حالی که به بیشتر هدف هام رسیده باشم.و صد البته حال دلم خوب باشه که این آخری از همه چیز مهم تره حتی از نون شب!! + نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 22:15 توسط مهرنوش  |